1. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia pracy w interwencji kryzysowej?
2. Gdy stykasz się z osobą w bardzo silnym wzburzeniu emocjonalnym (krzyk, płacz, panika), Twoja reakcja to:
3. Wiesz, że praca interwenta wiąże się z ryzykiem wypalenia. Jak podchodzisz do dbania o własny dobrostan psychiczny?
4. Jaki jest Twój priorytet, gdy pomagasz osobie, która nie widzi żadnego wyjścia ze swojej trudnej sytuacji?
5. Jakie są Twoje główne oczekiwania wobec podyplomowych studiów w zakresie interwencji kryzysowej?
6. Jesteś świadkiem wypadku. Twoje naturalne działanie w pierwszej chwili to:
7. Praca w tym zawodzie wymaga ścisłej współpracy z policją, ratownikami czy pracownikami socjalnymi. Jak się czujesz w interdyscyplinarnym zespole?
8. Interwencja kryzysowa często wymaga elastyczności i pracy poza standardowymi godzinami. Jak podchodzisz do tego aspektu?
9. Jakie znaczenie ma dla Ciebie ciągłe dokształcanie się w tej dziedzinie po ukończeniu studiów podyplomowych?
10. Po przeprowadzeniu trudnej rozmowy kryzysowej, czy potrafisz oddzielić swoje emocje od emocji klienta?